Pewien facet z silną pasją do celów społecznych podzielił się ze mną wczoraj swoją historią podczas rozmowy. Rozmawialiśmy o zakwaterowaniu, bezdomności i zatrudnieniu. Jego doświadczenia rozbudziły w nim tę pasję, co skłoniło go do opowiedzenia swojej historii. Około 10 lat temu przeszedł poważną depresję. Był moment, kiedy był bliski samobójstwa. Bardzo cienka granica, na którą stronę mogły pójść sprawy. Było blisko i mamy szczęście, że jakoś przez to przeszedł. To coś, z czym wielu z nas może się utożsamiać, a jeśli nie my sami, to może ktoś, kogo znasz, cierpiał lub obecnie cierpi.

Znasz kogoś cierpiącego na depresję?

Wokół celów społecznych, o których rozmawialiśmy, dyskutowaliśmy o Mind For Me. Nawet nie brałem pod uwagę, jak to może odnosić się do depresji, ale on na podstawie swojego doświadczenia dostrzegł związek. To zabawne, chaotyczne uczucie, gdy ma się do czynienia z depresją. Całkowita mieszanka chęci bycia samemu, chęci płaczu, poczucia potrzeby bycia otoczonym ludźmi. Prawdziwa walka emocji i coś, z czego inni nie mogą cię tak po prostu wyciągnąć. Są sposoby, w jakie ludzie mogą wołać o pomoc, angażować się z innymi. Jak ujął to mój przyjaciel, posiadanie sieci wsparcia, do której mógłby się zwrócić, znacznie ułatwiłoby mu wszystko i zmniejszyło walkę. Te drobne, pośrednie formy pomocy, nawiązywanie kontaktów z ludźmi i skupianie się na innych pozytywnych rzeczach mogą w jakiś sposób pomóc. Jeśli znasz kogoś, kto zmaga się z depresją, nie potrzebujemy szczegółów ani nawet identyfikacji, ale porozmawiajmy. Mogą przechodzić trudny okres. Będziemy współpracować, aby stworzyć wokół nich formę grupy wsparcia, umożliwić większe zaangażowanie i wsparcie. Nawet pośrednia pomoc może zrobić różnicę i pomóc im przez to przejść, aby w przyszłości mogli opowiedzieć swoją historię.

Porozmawiajmy i zbudujmy sieci wsparcia.