W zeszłą niedzielę byłem na przyjęciu urodzinowym dla dwulatków. Było to wspaniałe spotkanie rodzinne i towarzyskie, wszyscy bardzo pomocni przy rozkładaniu i pakowaniu rzeczy w parku nad rzeką. Zauważyłem tam co najmniej osiem rodzin, które znały się i ufały sobie nawzajem, a wszystkie miały małe dzieci.

Rozmawiając z ludźmi i przypominając sobie statystyki, które widziałem wcześniej, zaczęło mi świtać, dlaczego tak często rezygnujemy z pomocy. Czerwony Krzyż opublikował pewne informacje, a niektóre z nich utkwiły mi w pamięci. Około 55% ludzi zostaje w domu, ponieważ nie może znaleźć opiekunki do dziecka.

Rozglądając się na tym przyjęciu, widziałem coś, co powinno być solidną siecią wsparcia, a jednak jej nie było. Oczywiście, niektórzy ludzie pomagaliby sobie nawzajem, ale to wciąż oznaczało konieczność proszenia o tę przysługę. Większość osób opiekujących się dziećmi to przyjaciele i krewni, co jest zrozumiałe, ale dlaczego tak duża liczba ludzi nie może znaleźć opiekunki?

Wtedy zdałem sobie sprawę, że te 55% to prawdopodobnie nie ludzie, którzy faktycznie nie są w stanie znaleźć opiekunki, ale ci, którzy decydują, że nawet nie zapytają. Decydują się zostać w domu, nie korzystając z sieci wsparcia, nawet nie sprawdzając, czy jest ktoś chętny do opieki. W zeszłym miesiącu byłem na kolacji z jednym z rodziców z niedzielnego przyjęcia. Tylko z jednym. To dlatego, że drugi został w domu, aby opiekować się córkami. Rozumiem chęć bycia rodzicem, ale przez lata nie widziałem, żeby mieli razem czas tylko dla dorosłych.

Wydaje się, że nastąpiła pewna zmiana kulturowa, gdzie nie jesteśmy już tak zaangażowani w życie sąsiadów, mniej połączeni w naszym codziennym życiu. Staramy się stać na własnych nogach, prosząc o pomoc tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne, i często oczekując, że za to zapłacimy. Stworzyło to mur, przez który często odmawiamy robienia rzeczy lub załatwiania spraw. Albo robimy je sami, płacimy i traktujemy to transakcyjnie, albo po prostu się nie dzieją.

Nie musi chodzić o pieniądze!

Wystarczy porozmawiać z ludźmi, a dowiesz się, że są osoby chętne do pomocy innym, ale czy ludzie o tę pomoc proszą? Dlaczego nie możemy częściej korzystać z opiekunki? Czemu odmawiamy?

Naprawdę powinniśmy trochę więcej pomyśleć o naszym stylu życia, a także o społeczności, którą nieświadomie tworzymy wokół nas. Zostając w domu, mniej angażując się w kontakty z innymi i mniej sobie pomagając, co tak naprawdę tracimy?

Jakie są korzyści z znalezienia opiekunki i częstszego mówienia „tak”?

• Czas dla dorosłych
  Jako rodzice musimy utrzymywać kontakty z dorosłymi oraz myśleć i zachowywać się jak dorośli w sytuacjach społecznych, aby uniknąć izolacji. Ważne jest również, aby móc spędzać ten czas razem jako pary.
• Zrównoważony styl życia
  Spędzanie czasu w bardziej zrównoważony sposób pomaga poprawić zdrowie psychiczne i zmniejszyć stres. Łatwiejsze znajdowanie czasu na odpoczynek może zmniejszyć presję w związkach i prowadzić do lepszej jakości czasu spędzanego razem lub podczas rodzicielstwa.
• Rozwój społeczny
  Opieka nad dziećmi nie oznacza po prostu, że zostawiasz dziecko samo, ale faktycznie dajesz mu możliwość rozwoju społecznego. Dzieci wchodzą w interakcje i uczą się więcej z innymi dorosłymi, a także z dziećmi, z którymi spędzają czas.
• Odporność
  Zarówno dzieci, jak i rodzice muszą nauczyć się radzić sobie z byciem czasami osobno. Poleganie wyłącznie na kilku osobach i zbytnie przyzwyczajenie się do tego oznacza trudniejsze czasy, gdy są osobno.

Mind For Me pomaga to wszystko urzeczywistnić, znacznie ułatwiając i sprawiedliwiej prosząc o pomoc i częściej mówiąc „tak”.